Koniec świata - rozstanie rodziców

Rozstanie rodziców to bardzo trudne i bolesne przeżycie dla wszystkich członków rodziny. Ma ono swoje skutki również dla funkcjonowania dziecka. 

Rozwód rodziców to jedno z najtrudniejszych doświadczeń, jakie może spotkać dziecko. Zmienia on codzienne życie, wpływa na emocje i poczucie bezpieczeństwa. Świat, który dziecko dotychczas znało, kończy się. Rozwód wpływa na relacje dziecka nie tylko z rodzicami, ale i z rodzeństwem, kolegami, nauczycielami. 

Obecnie szacuje się, że w krajach zachodnich doświadczenie rozwodu rodziców będzie udziałem blisko 30% dzieci przed ukończeniem przez nie 16 roku życia. 

Badania wskazują, że dzieci z rodzin rozwiedzionych częściej doświadczają problemów emocjonalnych i społecznych, niż ich rówieśnicy wychowujący się w pełnych rodzinach. Dzieci rozwiedzionych rodziców częściej przejawiają objawy depresji, lęków oraz trudności w nauce. Skutki rozwodu mogą utrzymywać się nawet do dorosłości, wpływając na relacje partnerskie oraz zdolność budowania bliskich więzi.

Jak rozwód wpływa na dziecko?

• Poczucie winy – dziecko może myśleć, że to jego zachowanie przyczyniło się do rozpadu rodziny.
• Lęk i niepewność – obawia się utraty kontaktu z jednym z rodziców, zmian w życiu codziennym.
• Problemy emocjonalne – smutek, gniew, frustracja, a czasem nawet objawy depresji czy agresja.
• Trudności w relacjach – mogą pojawić się problemy w kontaktach z rówieśnikami i dorosłymi.
• Obniżone wyniki w nauce – badania wskazują, że dzieci z rodzin rozwiedzionych często wykazują spadek motywacji do nauki i trudności z koncentracją.

Jak pomóc dziecku?

• Przeprowadzić rozmowę z dzieckiem, uwzględniając jego wiek i możliwości zrozumienia sytuacji. Można w tym celu skorzystać z pomocy specjalisty, który doradzi jak i kiedy to zrobić.
• Jasno komunikować, że rozwód nie jest jego winą.
• Dawać przestrzeń do wyrażania emocji – nie bagatelizować jego uczuć, słuchać z empatią.
• Utrzymać stabilność – zachować stałe rytuały i przewidywalność w codziennym życiu.
• Nie wciągać dziecka w konflikt. Należy unikać obarczania go problemami dorosłych.
• Nie używać dziecka jako posłańca, szpiega, czy kontrolera.
• Utrzymywać kontakt z obojgiem rodziców – jeśli to możliwe, wspierać regularne relacje z obydwoma opiekunami.
• Zadbać o siebie i swoją sieć wsparcia. Zasoby rodzica są konieczne do udzielania wsparcia dziecku.

Osoba odpowiedzialna za treść: Kinga Dąbrowska