Z życia szkoły

W poniedziałek, 27 kwietnia, wszyscy punktualnie stawiliśmy się na miejscu zbiórki. Po zajęciu wygodnych miejsc w autokarze wyruszyliśmy zgodnie z planem w drogę. Pierwszym, ważnym punktem naszej wyprawy był Oświęcim – a dokładnie Muzeum Auschwitz – Birkenau. Ważnym, gdyż na własne oczy mogliśmy zobaczyć miejsce masowego mordu i upadku cywilizacyjnego. Im bardziej oddalamy się w czasie od wydarzeń II wojny światowej, tym trudniej jest się z nimi identyfikować. Przewodnicy uświadomili naszym uczniom wymiar ludzkiego okrucieństwa, a z drugiej strony ukazali ludzi umierających bez prawa do godności. Uczniowie z zainteresowaniem słuchali o tym, że w obozie Birkenau wszystko odbywało się na zwielokrotnioną skalę. Ogrom obszaru, prymitywne baraki więźniarskie, ruiny innych obiektów lub pozostałości po nich, kilometry obozowego ogrodzenia i dróg w pełni oddają to, czego nie da się wyrazić słowami - bezmiar upodlenia, okrucieństwa
i nieludzkiej zbrodni oraz specyficzną obozową architekturę, która podporządkowana była jednemu celowi - zagładzie ludzi. Dla wszystkich uczniów była to naprawdę ciekawa lekcja historii. W refleksyjnych nastrojach ruszyliśmy w dalszą drogę do Zakopanego.

W Zakopanem czas spędzaliśmy turystyczno-rekreacyjnie. Spacerując szlakami górskimi, podziwialiśmy piękno naszych gór. Na początek wybraliśmy wędrówkę jedną z atrakcyjniejszych dolin - Doliną Kościeliską. Przewodnik opowiadał o charakterystycznej budowie Tatr Zachodnich oraz zjawiskach krasowych zachodzących w skałach wapiennych. Wędrowaliśmy wzdłuż Potoku Kościeliskiego, aż dotarliśmy do Lodowego Źródła. Schodząc z Polany Stare Koscielisko, wkroczyliśmy na szlak prowadzący do jedynej jaskiń w Tatrach sztucznie oświetlanej – Jaskini Mroźnej. Na początku przewodnik opowiedział krótką historię odkrycia jaskini, a później już sami przeszliśmy prawie 480m wąskim i niskim korytarzem. Dość niska temperatura panująca w jaskini uświadomiła wszystkim, dlaczego jaskinia nazywa się Mroźna.

Po podziemnych eskapadach udaliśmy się na Gubałówkę, miejsce z malowniczymi widokami. Podziwialiśmy wspaniałą panoramę na Kotlinę Zakopiańską i Tatry; od lewej Tatry Bielskie, Wysokie i długie pasma Tatr Zachodnich. Gdy szliśmy Szlakiem Papieskim z Butorowego Wierchu, wszystkich zachwycił widok „śpiącego rycerza”, czyli Giewont.

Kolejnego dnia, po krótkich konsultacjach z przewodnikiem postanowiliśmy wejść na Kopieniec Wielki. Wycieczkę rozpoczęliśmy w Toporowej Cyrhli. Wędrówka odbywała się w malowniczej scenerii, a to za sprawą białego, świeżego śniegu, który spadł nocą. Nie obyło się więc bez bitwy na śnieżki, która sprawiła uczniom ogromną frajdę. Po dotarciu na miejsce okazało się, że to niewątpliwie świetny punkt widokowy. Z Wielkiego Kopieńca roztacza się bowiem znakomita panorama Tatr Wysokich. Ponieważ dzień był słoneczny, mogliśmy podziwiać Czerwone Wierchy oraz Giewont przepięknie oprószone śniegiem. Po krótkim odpoczynku i pamiątkowych zdjęciach udaliśmy się w drogę powrotną do Polany Olczyskiej, następnie żółtym szlakiem do Nosalowej Przełęczy. Górskie wędrówki zakończyliśmy w Kuźnicach.

W czwartek po śniadaniu udaliśmy się do Wisły – perły Beskidów. Po drodze odwiedziliśmy muzeum Koronek w Koniakowie. Zobaczyliśmy wiele ciekawych koniakowskich koronek - arcydzieł, dzięki którym Koniaków słynie na całym świecie. Wszyscy z zaciekawieniem słuchaliśmy gazdy, który w bardzo zabawny sposób opowiadał o położeniu, historii Koniakowa i oczywiście o powstawaniu tych słynnych rękodzieł. Gazda z ogromnym zaangażowaniem przedstawił nam kolekcję rzeźb lokalnych twórców oraz przedmiotów codziennego użytku z Koniakowa i okolic - np. sprzętów kuchennych, instrumentów muzycznych, strojów górali śląskich itp.

Ostatnim punktem naszej wycieczki była skocznia narciarska im. Adama Małysza w Wiśle Malince. Uczniowie wyciągiem krzesełkowym wjechali na górę i przez chwilę mogli poczuć się jak skoczkowie. Przy okazji podziwiali również przepiękne widoki tej malowniczo położonej okolicy. Po krótkich zakupach na głównym deptaku Wisły wyruszyliśmy w drogę powrotną.

Wyjazd był dla uczniów bardzo dobrą okazją do wspólnej integracji, miło spędzali razem czas na rozmowach i zabawie. Mogli przez chwilę zapomnieć o codziennych obowiązkach szkolnych i domowych.

Trochę zmęczeni, ale pełni wrażeń wróciliśmy do domów.

Osoba odpowiedzialna za treść: mgr Justyna Pater