WYDARZENIA

Zespół Placówek Oświatowych w Oblęgorku odpowiedział na apel Świętokrzyskiego Kuratora Oświaty i włączył się w obchody Roku Janusza Korczaka. W związku z tym już od lutego 2012 roku przeprowadzono szereg rozmaitych działań, którymi koordynowała p. Monika Jas.

Konkurs plastyczny
Wystawy czasowe
Zajęciach poświęcone Januszowi Korczakowi
Festyn Rodzinny z Januszem Korczakiem
Wieczór z Januszem Korczakiem

O konkursie plastycznym

Od lutego do 15 marca trwał konkurs plastyczny „Portret Janusza Korczaka”. Pomysłodawczynią i koordynatorką tych działań była p. Agata Bożęcka – nauczyciel plastyki. Konkurs był prowadzony w dwóch kategoriach wiekowych: szkoła podstawowa, gimnazjum. Prace wykonane zostały rozmaitymi technikami. Uczniowie szkoły podstawowej stosowali: pastele olejne oraz materiałowe wkłuwanie kolorowych wstążek.

Jury złożone z nauczycieli plastyków zdecydowało o przyznaniu trzech nagród:

I miejsce za portret wykonany pastelą olejną otrzymała Zuzanna Bożęcka – uczennica V klasy, II miejsce zajęła praca Agaty Malickiej również z klasy piątej. Angelika Cichocka otrzymała III miejsce. Jej portret został wykonany w oryginalny sposób. Dziewczynka w gruby styropian wbijała szpileczkami kolorowy materiał, co dało bardzo ciekawy efekt.

Gimnazjaliści w swoich pracach głównie posługiwali się ołówkiem.

Wspaniały portret wykonany kredką namalowała uczennica klasy III Joanna Fijoł. Janusz Korczak z dzieckiem na rękach zachwycił każdego oglądającego. Portret Justyny Kozieł – uczennicy z tej samej klasy otrzymał II miejsce. III miejsce zajęła praca Natalii Dudek z klasy I.

Wszystkie prace można było podziwiać na szkolnej wystawie „Portret Janusza Korczaka”.

O wystawach czasowych

W lutym 2012 r. została otwarta wystawa czasowa poświęcona wielkiemu człowiekowi, któremu przyszło żyć w czasie II wojny światowej i zginąć razem z dziećmi- Januszowi Korczakowi.

Pierwsza z wystaw nosiła tytuł „ Janusz Korczak, ten, który kochał dzieci”.

Z niej można dowiedzieć się o dzieciństwie i młodości pedagoga, przyjrzeć się Korczakowi, kiedy miał zaledwie 10 lat. Oglądający mogli podziwiać fotografie, na których m.in. pisarz był uwieczniony w mundurze ze szkoły medycznej, poznać zajęcia, jakimi trudnił się doktor. Artykuły wzbogacały wystawę. Tu można było przeczytać o Korczaku w domu sierot, o getcie warszawskim oraz o ostatniej drodze Janusza Korczaka. Ostatnie zdjęcie wykonane w getcie warszawskim 20 września 1940 r. wywoływało w widzach wiele wzruszeń.

W marcu pojawiła się kolejna wystawa tym razem pod hasłem „Kiedy śmieje się dziecko, śmieje się cały świat”.

Tu czytaliśmy o metodach wychowawczych Korczaka, prawach dziecka, radach, jak kochać dziecko. Można było podziwiać fotografie, na których przedstawiony został doktor jako wychowawca na kolonii w domu sierot. Prawie na każdym zdjęciu Korczak widoczny był razem z dziećmi. Pogodny, zatroskany, przejęty kroczył ostatnią drogą życia.

Artykuły, fotografie przybliżyły uczniom postać i czyny wielkiego pedagoga, na pewno zachęciły wielu do szczegółowego poznania tej wielkiej postaci.

W kolejnych miesiącach pojawiły się nowe części wystawy. Tym razem ukazywały kolejny talent Janusza Korczaka – pisarstwo. Oglądający poznali najbardziej znane dzieła Starego Doktora: „ Dzieci ulicy”, „Dziecko salonu”, „Józki, Jaśki i Franki”, „ Król Maciuś Pierwszy”, „Król Maciuś na bezludnej wyspie”, „ Bankructwo małego Dżeka”, „Kiedy znów będę mały”, „Kajtuś Czarodziej”.

Dzieci przekonały się, że Korczak był człowiekiem niezwykle pracowitym: wychowywał dzieci, wykładał na dwóch wyższych uczelniach oraz na kursach dla wychowawców, redagował „Mały Przegląd” – pismo złożone wyłącznie z listów dzieci. Był również rzeczoznawcą do spraw nieletnich przy sądzie w Warszawie. Okazał się wspaniałym pisarzem, którego dzieła są podziwiane do dziś.

Ostatnia wystawa nosiła tytuł „Pamięci Janusza Korczaka”. Zwiedzający wpatrywali się w pomniki, które wzniesiono dla uczczenia Starego Doktora.

Poznały m.in.:

· Pomnik z kamiennym popiersiem, który został odsłonięty w 1979 r. przy ulicy Korkowej,

· Głaz upamiętniający Janusza Korczaka i dzieci w Treblince,

· Pomnik Janusza Korczaka w Warszawie przy Pałacu Kultury i Nauki,

· Pomnik Janusza Korczaka na Cmentarzu Żydowskim w Warszawie.

Każda z wystaw zapewne na długo pozostanie w pamięci zwiedzających. Wspaniały pedagog, opiekun sierot zaistniał w murach naszej szkoły, emanując z kart wystaw ciepłem, dobrocią, poświęceniem dla najmłodszych.

Wszystkie wystawy zostały przygotowane przez p. Monikę Walas - nauczyciela bibliotekarza.

O zajęciach na temat Janusza Korczaka

Pod koniec maja 2012 roku na zajęciach koła polonistycznego uczniowie obejrzeli film o Januszu Korczaku. Na kolejnych poznali świat wartości Starego Doktora. Dostrzegli, jakie ideały były bliskie pedagogowi. Odnieśli się do czasów współczesnych i sami wskazywali, co jest dziś dla nich najważniejsze.

Kolejne zajęcia poświęcono na omówienie niezwykłego postępowania pedagoga. Wskazywano na przyczyny, dzięki którym i dziś Korczak uznawany jest za wyjątkowego człowieka. Uczniowie doszli do wniosku, że Stary Doktor bardzo kochał dzieci, wspaniale je rozumiał, dlatego i dziś o nim pamiętamy. Ponadto dostrzeżono, że Korczak często kierował swoje słowa do dzieci, żartując, prowadząc z nimi dialog. Jednocześnie przekazywał im prawdy życiowe, które wymagały przemyślenia i wybrania właściwej drogi. Doktorowi zależało na tym, aby dorośli traktowali dzieci, jak ludzi, żeby rozumieli najmłodsze istoty.

Dalej uczniowie wybierali cytaty z dzieł Korczaka i pisali krótkie przemyślenia do wybranych fragmentów.

Szóstoklasiści wyszukiwali pomniki, które upamiętniają postać Janusza Korczaka. Opisywali symboliczne znaczenie wybranych obelisków.

Zajęcia o Januszu Korczaku cieszyły się dużym zainteresowaniem uczniów. Dzieci bardzo dobrze radziły sobie z materiałem zadaniowym, trafnie wskazywały na symboliczne znaczenie np. pomników o Janusza Korczaku.

Zajęcia przeprowadzone zostały przez p. Monikę Jas.

O Festynie Rodzinnym z Januszem Korczakiem

Po raz kolejny w ZPO w Oblęgorku odbył się Festyn Rodzinny, tym razem pod hasłem „Temu, który ukochał sercem”. Rodzice i nauczyciele przygotowali dla swoich podopiecznych szereg atrakcji, dzięki którym na twarzach najmłodszych zagościł uśmiech. Znalazły się niespodzianki dla każdej grupy wiekowej.

Dla uczniów klas 4-6 odbyły się konkurencje sportowe. Ministrowie i ich podwładni starali się pokazać, że są najlepszymi. Były rozmaite tory przeszkód: wrzucanie piłeczek przez ministrów do skrzyni, wyrzucanie ich przez podwładnych, wyścigi „braci syjamskich”, przeciąganie węży utworzonych z lasek. Spośród klas IV-VI najszybszymi okazali się uczniowie Va. Jednak radość była ogromna, gdyż każdy uczestnik sportowych zmagań otrzymał drobny upominek.

Konkurencje przeprowadziła p. Justyna Kusińska.

Wszystkich przybyłych gości rozbawił kabaretowy występ gimnazjalistów przygotowany pod kierunkiem p. Marzeny Walczak i p. Zbigniewa Wójcika.

Festyn do końca przebiegał w miłym i radosnym nastroju. Razem z uczniami bawili się zaproszeni goście, m.in. wójt gminy, przewodniczący Rady Gminy, radni.

Wiele emocji dostarczył konkurs na najciekawszy strój bohatera z dzieł Janusza Korczaka. Najczęściej uczniowie przeistaczali się w króla Maciusia Pierwszego. Byli również ministrowie, jak i małe bohaterki z powieści „Król Maciuś Pierwszy”. Pomysłowe stroje króla i ministra wojny uzyskały najwyższą ilość punktów. Piękne królewskie płaszcze, złote korony, ogromne berła zachwyciły jury, które oceniało: zgodność stroju z treścią utworu, estetykę, wkład własny oraz wykorzystanie rekwizytów. Nagrodzeni zostali: Kacper Stachura z kl. 0a i Maja Olejarczyk z kl. 4.

Nie lada atrakcją był konkurs dla uczniów gimnazjum, którzy przygotowali charakteryzację Janusza Korczaka. Tym razem jury oceniało: staranność, dobór kolorystyki, pomysłowość i wiarygodność. Najciekawszą charakteryzację przygotował uczeń klasy I b gimnazjum – Piotr Śliwa. Swoim wyglądem najbardziej przypominał Starego Doktora. Spokój, jakim emanował Piotr, skupienie na twarzy, bystre spojrzenie ujęły członków komisji konkursowej.

Kolejną konkurencją było przemówienie na temat: „To, o czym marzą dzieci”. Do konkursu przystąpili uczniowie gimnazjum. Spośród trzech najlepszych prac jury najwyżej oceniło treść, którą przedstawił Karol Snochowski – uczeń klasy IIIb.

Każdy piszący twierdził, że dzieci najczęściej marzą o szczęśliwym domu, w którym obecni są rodzice. Jego zdaniem najprzyjemniej jest wtedy, gdy opiekunowie wspólnie spędzają czas, są zgodni, umieją ze sobą rozmawiać. Spostrzeżenia gimnazjalistów zasiały w rodzicach pewien niepokój, bowiem udowodniły po raz kolejny, że dziecko to bystry obserwator dorosłych. Miejsce do wygłoszenia przemówienia, postawa mówiących uczyniły z tej części festynu bogate doświadczenie dla wszystkich słuchających.

Konkursy przygotowała i przeprowadziła p. Monika Jas. Uczniowie przygotowywali przemówienia pod kierunkiem p. Marzeny Walczak

Dużą atrakcją dla oglądających były pokazy taneczne, które ukazały, jak wielki talent mają najmłodsze dzieci. Najpierw swoje zdolności zaprezentowały przedszkolaki, potem przyszedł czas na występy starszych uczniów. Ci tańczyli: cha-chę, poloneza, trojaka, jive, walca. Wymienione tańce przygotowała p. Alicja Gos.

Dla dzieci przygotowano szereg innych atrakcji. Była ogromna zjeżdżalnia, ścianka wspinaczkowa. Dla smakoszy pyszne ciasto przyrządzone przez rodziców oraz przez Stowarzyszenie „Jagienka”. Konkurencje zręcznościowe – rzut lotkami do tarczy, loteria fantowa, gry i zabawy na wesoło cieszyły się podczas rodzinnej imprezy dużym zainteresowaniem.

Pogoda podczas festynu była wymarzona, dzieci bardzo zadowolone. Tego dnia każde z nich otrzymało mały prezencik i przeżyło chwile szczęścia ze swoimi rodzicami. Wszystko, co działo się tego sobotniego dnia, było ku pamięci Janusza Korczaka i z myślą o dzieciach, które tak ukochał wspaniały, mądry pedagog. Wszyscy mogli się przekonać o niezwyczajności Korczaka, słuchając zapowiedzi prowadzącej festyn.

O wieczorze z Januszem Korczakiem

25 czerwca 2012 r. w Zespole Placówek Oświatowych w Oblęgorku odbył się „Wieczór z Januszem Korczakiem”. Na uroczystość zostali zaproszeni rodzice, uczniowie i nauczyciel z naszej szkoły. W pierwszej części widzowie poznali fragmenty biografii, wysłuchali wzruszające wiersze o wspaniałym człowieku, któremu przyszło żyć w czasach najtrudniejszych, bo wojennych. Stary Doktor został pokazany jako opiekun biednych, lekarz najuboższych, pisarz, publicysta, wychowawca, pedagog.

Najbardziej wzruszającym momentem dla widzów była prezentacja praw dziecka, których autorem był Janusz Korczak.

„Apel Twojego dziecka” był kolejnym pełnym wzruszeń czasem. Każdy uczeń wypowiadał nakaz dla rodziców. Przejęci opiekunowie ze łzą w oku dostrzegali wady i zalety swoich relacji z dziećmi. Recytacjom uczniowskim towarzyszyła muzyka, która dostarczyła widzom wielu pozytywnych emocji.

Kolejną częścią uroczystości był występ uczniów II klasy szkoły podstawowej. Dzieci przedstawiły fragment najpopularniejszej powieści Janusza Korczaka pt. „Król Maciuś Pierwszy”. Przedstawienie obrazowało moment wyruszenia króla Maciusia do państwa ludożerców. Wspaniałe stroje, taniec murzyński oddały klimat ciekawej książki Starego Doktora.

Wieczór był dobrą okazją na prezentację wierszy, których autorami byli uczniowie klas 4-6. Najciekawsze z nich były recytowane przed publicznością. Dzieci przedstawiły w prostych słowach, jak wiele dobrego zrobił dla nich Janusz Korczak.

Recytowano:

(...)

„Kochał swe przybrane dzieci

Oddał życie dla swych berbeci

Razem dzisiaj go wielbimy,

Czytać jego książki lubimy....”

Wiktor Rysiński kl. 6

W innym wierszu:

„Janusz Korczak to wielki tata,

Kochają go dzieci przez wszystkie lata.

Był pedagogiem i doktorem,

Uczył dzieci biedne i chore...”

Klaudia Siadul kl. 4

Ciekawa dekoracja, na którą złożyły się: hasło „Nie zostawiajcie świata takim, jakim jest”, ściana zbudowana z cech, jakimi obdarzony był Janusz Korczak stworzyły niepowtarzalny klimat tego wieczoru.

Uroczystość przygotowały: p. Monika Jas, scenkę p. Jadwiga Zapała.

Czas spędzony z Januszem Korczakiem od początku lutego do końca czerwca 2012 r. był niezapomnianym przeżyciem dla naszych uczniów, rodziców i nauczycieli. Wszyscy dostrzegli, że niezwykłość pedagoga polegała na tym, iż był przyjacielem dzieci, a nie moralizatorem. Chciał, żeby dorośli też rozumieli małe istoty. Doświadczenie i obserwacja dowodzą, że i dziś najmłodsi potrzebują tego samego. Pragną miłości rodziców, dobroci płynącej z otoczenia, szacunku i tolerancji ze strony dorosłych.

Osoby odpowiedzialne za treść: mgr Monika Jas